love romeNa een geweldige ‘3 maanden evaluatie’ (hoe trots kan een mens zijn op zijn collega’s en zichzelf?) is het vakantie, lang naar uitgekeken en nu is het zo ver! Het kost me 3 dagen om in Rome te komen, fase 1 is Juba waar ik een dag ga hangen in een van de weinige zwembaden die Zuid Sudan rijk is. Ik kan van het entreegeld zeker 2 keer uit eten maar het is me alles waard. Het dan ook pas daar, in de bikini van Annabelle (iets te sexy :-)) waar ik het gevoel krijg dat ik vakantie heb. Hoe goddelijk kan water zijn, ik ben in de zevende hemel. Daar aan het zwembad delen Maarten, Nicole en ik onze ervaringen. Even lekker ontladen. De dag erna laat ik het drukke, hete en uitgestrekte Juba achter me en vlieg over eindeloze woestijn naar Cairo.

Ik herinner me nog het moment dat ik het Le Marriot hotel in Cairo binnen liep. Bij een overstap van meer dan 8 uur verzorgt Egypt Air een overnachting. Oh mijn hemel heb ik zeker 10 minuten lang gedacht, regelmatig met mijn hand voor mijn mond. Dat marmer, het blinkende goud, de zangeres in de entree, de rijk versierde dames die er waren voor de trouwerij. Alles was overvloed. De eenpersoons kamer: 300 USD. En het avondeten en ontbijt waren inbegrepen. Ik heb rijkelijk van het buffet genoten en alles wat ik 3 maanden niet had gegeten opgeschept, no matter of het bij elkaar smaakte.

Yvette en ik kwamen met een paar uur verschil aan op het centraal station. Om iemand dierbaar weer vast te kunnen pakken was geweldig. Het appartement was maar een half uurtje van de binnenstad en van alle gemakken voorzien, een moderne inrichting in een historisch gebouw. de spaanse trappenTerug naar de Wonen boven winkels stijl. Even geen malariapillen, geen oordoppen, geen schrik van beestjes. Wel een heerlijk bed waar ik, als buikslaper, gewoon in paste, water uit de kraan en een koelkast. De eerste keer in de supermarkt was ik volgens Yvette lichtelijk verdwaasd en kon vooral ongelooflijk!, oh dat!, oh dit!, uitbrengen. Ik geloof niet dat ik zelf iets gekocht heb.

sint pieter_2Wat te vertellen? We hebben eindeloos ontbeten, geluierd, gekletst. De kapper stond op het programma (ben er goed uitgekomen met alleen handgebaren en veel geglimlach) net als inkopen doen voor Zuid Sudan: van conditioner tot kaas en kruiden. Je bent niet in Rome geweest zonder de standaard toeristenattracties te zien, en dus slenteren door de stad en op naar de Trevi fontijn, de Spaanse trappen, de Vaticaanse musea, de Sint Pieter en het Coloseum. Lekker eten en veel wijn in gezellige cafés en op de bank. big macZo fijn om ’s avonds op stap te kunnen. We hebben 1x gezondigd met een Big Mac menu, constaterend na 3 happen het eigenlijk meer het idee is dat het lekker is dan dat het echt zo is. Zeker met iemand naast je die alles van McDonalds ter discussie stelt, haha. Verder hebben we nieuwe kleren gekocht, een maat kleiner dan ik normaal koop, de balans na afvallen in Zuid Sudan en aankomen in Rome. Lekker hoor, weer iets aan te hebben wat niet slobbert. galeria BorgesePap en mam hebben ook wat kleren meegenomen en met z’n vieren hebben we de Galleria Borghese bezocht. Gaaf hoe kunstenaar Bernini de mythe van Apollo die de nymph Daphne wil versieren (maar die in een boom veranderd) uitbeeld. Het was zo vertrouwd dat het moment van dag zeggen na een etentje me overviel.

Nog een enigszins gênant dan, ik bleek Africa meegenomen te hebben naar Rome in mijn geur en adem. Die waren heel on-Manoesjka’s (om het vriendelijk uit te drukken). Nooit bij stil gestaan dat dat me kon gebeuren! Godzijdank veranderde het met de tijd.

Inmiddels ben ik terug in Yei en al na een dag al weer gewend. Mijn ‘huisgenoten’ (op de compound) vinden dat ik er weer uitgerust uit zie en zo voel ik me ook, ik kan er weer tegen aan. Ik was vergeten hoe mooi de sterrenhemel is, hoe rustig het tempo, hoeveel stof er in je neus kan zitten, hoe lekker de warmte is, hoe beschut het is om in een netje te slapen, hoe vriendelijk de mensen zijn, hoeveel geluid er steeds overal is, hoe opvallend ik ben. Ik zit weer op een plastic stoel onder de mangoboom. Overal op straat in hier bij het centrum proberen kinderen met stenen de mango’s (die nog lang niet rijp zijn) uit de boom te gooien. colosseumTwee collega’s zijn op training dus het is een rustige start op kantoor. Het is plakkerig warm en het regenseizoen kondigt zich, te vroeg, aan met een flinke bui op zijn tijd. Ik heb alweer op mijn gastoestel gekookt en het eerste feestje, bring your own tijdens een avondje meezingen met Mamma Mia, staat gepland dit weekend na de volleybal. Kortom: back to normal.

Rome | overvloed