Jippie! Een beetje last minute maar het komt er dan toch van: op naar Muchinson Falls National Park in Uganda. Een groot nationaal park anderhalve dag reizen van Yei vandaan. De Nijl loopt dwars door het NP komend van Victoria Lake via Lake Albert (beide in Uganda) en dan door Zuid Sudan naar Sudan en Egypte. Een rib uit mijn lijf deze 5 dagen maar ZO de moeite waard! Zie de pic’s en oordeel zelf.

Met z’n vieren vertrokken we op een woensdagmiddag, wandelden we van Zuid Sudan naar Uganda (een eerste keer dat ik van het ene land naar het andere wandel via niemandsland) en overnachtte we in Arua, een grote stad in het noorden van Uganda. Ik merkte bij mezelf een soort van ontspanning toen we Uganda in reden, vooral door het landschap: het feit dat het heuvelachtig is en je verder kan kijken, de beplanting lager is, er minder hekwerk rondom de huizen staat en er goede (verharde) wegen zijn. Gek eigenlijk hoeveel dat doet. Het deed me weer realiseren hoe hard ook het landschap en het klimaat voor Zuid Sudanesen is. Ik heb lekker uren met mijn hoofd uit het raam gehangen en de wind met mijn haren laten spelen. Een geweldig gevoel van vrijheid.

Het echte ‘joehoe, we zijn op vakantie’ kwam toen we op dag 2 in de boot stapte de Nijl op. Biertje erbij (Nijl bier, gebrouwen aan de Nijl, hoe toepasselijk), zak chips open, benen buiten boord. Heerlijk. We verbleven in Red Chilli Lodge, lekker simpel. Twee bedden op een kamer, wc en douche buiten, een restaurant met een keuze uit 3 maaltijden (hummm, moussaka en goulash en wijn en … ) en een kampvuur. Chill(i) dus.

We hebben natuurlijk wild gezien (zoals in Zambia) tijdens een game drive (lang leve de verrekijker van Sue en de camera’s van mijn reisgenoten), gezwommen in het verstikkende chloorwater in het zwembad van de dure lodge aan de andere kant van de rivier (voelt heel anders dan zwemmen in een zwembad met een muur en prikkeldraad er omheen), de zonsopgang zien aan de Nijl met een meeneem kopje koffie in de hand (vroeg opstaan is dan wel de moeite waard).

Ik kon op dag drie voor het eerst in tijden weer diep zuchten. En dan merk ik weer hoeveel spanning het leven hier en de keuzes van de afgelopen weken zich in mijn lijf kunnen zetten. Eens zien hoe lang ik dit heerlijke vrije diepe gevoel kan vasthouden :-)

Uganda | it’s about the soul